Woestijn

“En meteen drijft de Geest hem uit,de woestijn in”, Marcus 1: 12

Vandaag de dag – zo vertellen ons wetenschappers – zoeken veel mensen opnieuw naar het geloof.
Ondanks dat al het vanzelfsprekende in het dagelijkse leven is weggevallen – en God bijna anoniem is geworden – is de hunkering,
hetverlangen gebleven. Naar Hem, naar een ontmoeting. Echter de wachtende mens vraagt zich – in zijn gepeins - af hoe wordt die ontmoeting
gevonden?

Eerder heb je het gevoel te leven in een woestijn.
Een dor en leeg land. Er groeien geen bomen. Je komt er niemand tegen. Er zijn geen bronnen om uit te drinken.
Je kunt er niet leven. Ook in de kerk overkomt dat gevoel je wel eens.
Een gevoel van ontheemd zijn. Je zoekt er je “thuis”,maar je raakt niet geïnspireerd.
Misschien zijn dewoorden betekenisloos geworden?

Aan een grondige analyse van de situatie van het dagelijkse hectische leven waag ik me niet.
Er komt zoveel op ons af en er wordt zo vaak een beroep op ons gedaan. En daarnaast kent het leven vaak teleurstelling en ontmoediging.
Je probeert een vluchtweg te vinden en je komt echter niet meer tot rust.
Te midden van je eigen hectische leven raak je uitgeput en dool je rond in de woestijn. Dat beeld is niet overdreven.

Als wachtende vraag je je af, waar ben ik vandaan gekomen en waar zit ik nu?
Misschien is de belangrijkste ontdekking in je gepeins wel dat je ophoudt met vluchten.
Je kunt wegvluchten in activisme, in cynisme, in comfortabel aan de kant gaan staan - ‘ze zoeken het maar uit’.
Maar dat zijn allemaal vluchtwegen. Je raakt op deze manier jezelf ook kwijt.

Het woord woestijn heeft in de bijbel een dubbele betekenis. Enerzijds – is de woestijn de plaats van verlatenheid en levensgevaarlijke uitputting.
En anderzijds - wordt ons verteld -is de woestijn juist de plek waar God zich laat vinden.
Mozes heeft dat ervaren. En Elia, Johannes de Doper en ook Jezus.

Jezus zoekt de leegheid van stille plaatsen zelfs op. Hij zoekt geregeld afzondering en stilte.
Hij raadt dat ook zijn leerlingen aan: ga in je binnenkamer en sluit de deur.
Precies waar je vaak tegen op ziet, omdat je dan in je eigen woestenij terecht komen, precies dat adviseert Hij je.

Want Hij weet van meer dan de verlatenheid.
Hij weet van de ontmoeting in de stilte. Terwijl je zelf bang voor afwezigheid – de leegheid - bent.
Hij verwijst naar de Aanwezigheid. De woestijn als de plek van wachten.

Groet. 
Ds. Jils Amesz, ds@wingerdkrimpen.nl