Veertig dagentijd

Op Aswoensdag begint het veertigdaagse avontuur van loslaten, het begin van de vastentijd.
Ook dit jaar is er weer een Rotterdams veertigdagenboekje met bijdragen van voorgangers uit de breedte van de Kerk.
Het thema is dit jaar“dorst”.

Dorst is menselijk. Aan het kruis roept Jezus “Ik het dorst!” en dat brengt een Romeinse soldaat tot een kleine daad van barmhartigheid.
Als start van de tijd van bezinning staat hieronder de eerste bijdrage uit het boekje.
‘Op zoek naar de oorsprong van de vreugde Het vioolconcert in d-klein van Robert Schumann bleef 84 jaar ongehoord.
Hij schreef het voor Joseph Joachim, die het niet durfde uit te voeren. Uit zorg voor Schumann, die geestelijk instortte en zou worden opgenomen, vreesde Joachim dat het werk zowel Schumanns reputatie als de zijne zou schaden.
Soms wachten kunstwerken bijna een eeuw op erkenning.
Soms worden diepe, persoonlijke gevoelsuitingen weggezet als verwarring, te intens om te begrijpen.

Van Gogh kende datzelfde ‘beschermende’ misverstand. En toch: wat ooit als gevaarlijk of onbegrijpelijk gold, blijkt later
vaak een openbaring. Die gedachte raakt aan het begin van de Veertigdagentijd.

Op Aswoensdag ontvangen gelovigen as als teken van inkeer.
Voor buitenstaanders kan dat ritueel vreemd lijken. Waarom zou een mens zich laten bestrooien met as?
Het roept eerder de uitdrukking op ‘in zak en as zitten’ dan iets wat met vreugde te maken heeft.
Maar juist hier kan Schumanns concert iets duidelijk maken. Zijn muziek liet de boventonen horen van een leven dat overspoeld
werd door melancholie en verwarring. Tegelijk klinkt er een zoektocht in door: wat ligt onder die donkere klanken, welke diepere melodie probeert zich een weg te banen?

Aswoensdag kan zo’n uitnodiging zijn.
Wanneer zwaarte en onrust de toon zetten in ons eigen leven of in de wereld, kan de as dat erkennen.
Maar ze blijft daar niet bij. Ze markeert het begin van een weg naar binnen, een zoektocht naar de grondtoon van het
bestaan. Die grondtoon is niet altijd hoorbaar, soms zelfs niet zichtbaar, maar wel voelbaar aanwezig: de vreugde van God, bij het doopsel in ons gelegd door de Geest.

De Veertigdagentijd wordt dan geen periode van somberheid, maar van afstemming.
Een tijd om opnieuw te luisteren naar wat onder alles blijft klinken, zodat we met Christus kunnen opstaan
in nieuw leven.’

In de hal van de kerk liggen exemplaren van het 40dagenboekje om mee te nemen.

Groet. 
Ds. Jils Amesz, ds@wingerdkrimpen.nl